ZISTAMOOZAN زیست آموزان

المپیاد زیست شناسی ، ژنتیک کنکور ، مسابقات آزمایشگاهی ، کلاس خصوصی

جزوه فصل 4 زیست چهارم

چگونگی تغییر وتحول گونه ها طق نظریه داروین:

1-  هرجاندار توانایی تولید زاده های فراوانی را دارد ولی تنها تعداد محدودی از زاده ها شانس بقا و زاد آوری خواهند داشت.

2- افرادی که از نظر فیزیکی و رفتاری سازگاری بیشتری با محیط خود دارند احتمال بقا و زادآوری بیشتری دارند.

3- افرادی که فرصت انتقال صفت مطلوب خود را به نسل بعد دارند با گذشت زمان آن را در جمعیت گسترش می دهند و ویژگی های جمعیت را تغییر می دهند .

عوامل موثر در گوناگونی ژنی طبق نظریه ترکیبی:

  1) جهش ( کروموزومی و ژنی)   

       2) تفکیک کروموزوم های والدین هنگام تقسیم میوز

نکته: ( براساس اصل تفکیک ژن ها و اصل جور شدن مستقل ژن ها در زمان تشکیل گامت ها همواره امکان ایجاد آرایش جدیدی از الل های والدین وجود دارد وگامت های بسیار متنوعی بوجود می آید.)

3) کراسینگ اوور : مبادله قطعات کروموزوم های همتا هنگام تقسیم میوز که باعث می شود ژن های پیوسته رفتاری شبیه ژن های ناپیوسته از خود نشان دهند.

4) لقاح تصادفی گامت های نروماده .

اثرات گوناگونی ژنی بر جمعیت براساس نظریه ترکیبی:

1) ظهور در فنوتیپ افراد جمعیت                2) پایداری فنوتیپ های سازگار.

3) افزایش فراوانی نسبی افراد دارای صفات پایدار در جمعیت ها که منجر به پیدایش گونه های جدید درجمعیت می شود.

بخش 2  شواهد تغییر گونه ها

 1) سنگواره                              2) مولکول زیستی 

 3) کالبد شناسی مقایسه ای    4) مراحل تکوینی جنینی

 

 وقایع مورد توافق اکثریت زیست  شناسان

که شاهدی بر نظریه تغییر گونه ها می باشد.

1) سن زیاد زمین (5/4 میلیارد سال) فرصت تغییرات گونه ها را فراهم ساخته است.

2) جانداران در قسمت اعظم تاریخ زمین می زیسته اند و فرصت کافی برای تحول داشته اند.

 3)  موجودات امروزی از تغییر شکل جانداران اولیه با ساختاری ساده تر بوجود آمده اند.

سنگواره:

بقایای حفظ شده یا معدنی شده یا اثرات برجای مانده از جاندارانی که مدتها پیش زندگی می کرده اندرا سنگواره یا فسیل می گویند.

دیرین شناس: پژوهشگرانی که به بررسی سنگواره های می پردازند.

شرایط تشکیل سنگواره:

 1) زمین های کم ارتفاع مرطوب   2) جویبارها  3) رودخانه های دارای حرکات کند       

 4) دریاهای کم عمق     5) دامنه آتشفشان هایی که خاکستر تولید می کنند.

شرایط نامناسب برای ایجاد سنگواره:

 1) زمین های پر ارتفاع جنگلی   2) علفزارها       3) بیابانها

 پیدا شدن حلقه های حد واسط: سنگواره هایی که تغییرات بین موجودات قدیمی و موجودات جدید را نشان می دهند. احتمال داشتن اجداد مشترک در گونه های مختلف را افزایش داده است. و می تواند شاهدی بر نظریه تغییر گونه ها باشد.

نکته : سنگواره ها مستقیم ترین شواهد تغییر گونه ها را ارائه می کنند.

 

مولکول های زیستی:

مقایسه مولکول زیستی مشابه در گونه های مختلف جانداران نشان می دهد که این جانداران اجداد مشترکی داشته اند.

الف) بررسی مقایسه ای پروتئین ها: در بررسی یک پروتئین خاص ( مثلاً هموگلوبین) گونه های نزدیک به هم، تفاوت کمتری در ترتیب اسیدهای آمینه دارند.

ب) بررسی مقایسه ای اسیدهای نوکلئیک: در بررسی یک ژن خاص (مثلاً ژن هموگلوبین) گونه های نزدیک به هم، تفاوت کمتری در ترتیب نوکلئوتید ها دارند.

نیای  مشترک: گونه ای که دو یا چند گونه جدید از تغییرآن اشتقاق پیدا کرده است.

درخت تبار زایشی: طرحی که چگونگی ارتباط تحولی جانداران را نشان می دهد.

کالبد شناسی مقایسه ای : شباهت ساختاری اندام های جانداران مختلف با وجود داشتن وظایف متفاوت نشان می دهد این جانداران اجداد مشترکی داشته اند.

الف) اندام وستجیال ( رد پا ): اندام های تحلیل رفته با نقش جزئی که از نظر ساختاری مشابه اندام های همولوگ خود در جانداران دیگر است. مانند: پلک سوم در انسان که به صورت زائدهای کوچک در گوشه ی داخلی چشم دیده می شود. استخوان های لگن در وال که به صورت تحلیل رفته در بخش مخرجی و جدای از ستون مهره ها دیده می شود. کیسه رویانی ( کیسه زرده ) در جنین انسان که تحلیل یافته است و به تولید سلول های خونی می پردازد.

ب) ساختارهای همولوگ (همتا) : اندام هایی با ساختارهای مشابه که از یک طرح اصلی پیروی می کنند و در نیای  مشترک وجود داشته اند مانند اندام های حرکتی در مهره داران مثل بال خفاش و باله نهنگ.

تکوین جنینی:

شباهت مراحل تکوین جنینی در جانداران نشان می دهد که دارای اجداد مشترکی  بوده اند. مثلاً : جوانه اندام های حرکتی و حفره ی آبششی گلویی با وجود سرعت رشد متفاوت بصورت همولوگ در جنین همه مهره داران وجود دارد.

الگوهای ارائه شده در نحوه ی تکامل جانداران:

الف) الگوی تعادل نقطه ای: جانداران در طی دوره ای طولانی ( ده ها میلیون سال ) بدون تغییر مانده اند و بعد به علت یک تغییر محیطی شدید تحولات سریع در صفات جانداران رخ داده است که متناسب با دوره های انقراض بوده است.

ب) تحول تدریجی: تحول شرایط محیط تدریجی بوده  و تغییرات گونه ها نیز به تدریج رخ داده است.

نکته: شواهد دیرین شناسی و سنگواره ها هر دو نظریه را تایید می کند.

مثال هایی از تغییر گونه ها:

1) ملانینی  شدن صنعتی: تغییر جمعیت فنوتیپ های سیاه و سفید پروانه های شب پرواز فلفلی ( بیستون بتولاریا ) در اثر تغییرات محیط زیرا با آلودگی هوا و کاهش گلسنگ های سفید بر سطح درختان ، قدرت استتار پروانه های سفید کم می شود.

2) آزمایش تغییر جمعیت  پروانه های فلفلی : در دو محیط مختلف که یکی آلوده و مجاور مناطق صنعتی و دیگری در نواحی روستایی و غیرآلوده بوده است جمعیت پروانه های  رها شده در دو فنوتیپ مختلف توسعه می یابد که هر کدام موافق وسازگار با شرایط محیط جدید است..

3) تکامل منقار سهره ها و سازش آن: با تغییر شرایط محیط از یک نیای مشترک در سهره ها  منقارهای متفاوتی برای تغذیه ی دانه خواری، حشره خواری، گوشت خواری و تغذیه از کاکتوس ها و یا خون پرندگان دریایی بوجود آمده است. و این تغییر در شیوه تغذیه به منظور سازش با منابع غذایی جدید بوده است .

4) پژوهش دیوید لاک: مطالعه بر روی سهره های منقار کوتاه و منقار باریک نشان داد : تغییر شرایط محیط نقشی در تغییر جمعیت  سهره ها ندارد .زیرا آزمایش لاک طی سالهایی انجام شده بود که پر باران بودند و گیاهان دانه های نرم تولید می کردند که هر دو نوع  سهره می توانستند از آنها تغذیه کنند.

5) پژوهش گرانت ها: در شرایط خشکسالی که گیاهان دانه های سخت تولید می کنند سهره های با منقار ستبر موفق ترند و جمعیت آنها افزایش می یابد. در سالهای پر باران جمعیت گروههای با منقار باریک توسعه می یابد . چون  به دانه های کوچک  و نرم دسترسی دارند . بنابراین می توان گفت :

انتخاب طبیعی متوسط اندازه منقار در جمعیت را تغییر می دهد.

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم آبان 1391ساعت 18:37  توسط اکبرزاده - کارشناس ارشد ایمونولوژی  |